Naučni diskurs, oko kojeg su saglasni većina teoretičara iz ove oblasti tumači da je zaštita + odbrana = bezbjednost. Polazi se od stava da su zaštita, odbarana i bezbjednost tri međusobno komplementarne funkcije, da se teško mogu razgraničiti, mada se međusobno prožimaju, i da svi društveni subjekti kao subjekti zaštite, odbrane i bezbjednosti u sebi sjedinjuju i jednu i drugu funkciju. Sintetički pristup je urgentniji i kompleksniji, tim prije što se zaštita, odbrana i bezbjednost moraju razvijati u okviru jedinstvenog teorijsko-doktrinarnog i organizacijskog konteksta. Tek kada se teorijski, doktrinarno i emirisjki osigura jedinstveni pristup nastaće potreba, u nekoj drugoj prilici, da se ovi aspekti posebno istraže.

Zaštita, odbrana i bezbjednost su integralne funkcije i aktivnosti svih subje

kata države (konvencionalnih i nekonvencionalnih), što Defendologija kao paradigma potvrđuje, a za njihovo shvatanje treba poznavati teoriju i praksu organizacije i funkcije tih subjekata.

Defendologija nova paradigma je ovdje

Razvojne oblasti defendologije je ovdje