Evropski Defendologija Centar za naučna, politička, ekonomska, socijalna, bezbjednosna, sociološka i kriminološka istraživanja.

 

Partneri

srenfrderu

Breadcrumbs

O časopisu Defendologija

Časopis Defendologija je naučni časopis, osnovan 1997. godine. Časopis izlazi dvojezično, na srpskom i engleskom jeziku dva puta godišnje. Multidisciplinarnog je karaktera, a dominantne teme su slјedeće: zaštita, bezbijednost, odbrana, policija, vojska, službe bezbijednosti, civilno društvo, nevladine organizacije, mediji, konflikti, nezaposlenost, trgovina lјudima, nasilјe u sportu, civilno-vojni odnosi, religija, lјudska prava, kriminalitet, civilna zaštita, akademska zajednica, društvena odbrana, sistem bezbijednosti, međuetnički odnosi i policijska djelatnost, bezbijednosni menadžment, problemi sindikata, ekološke teme, nacionalna bezbijednost, globalizacija, detektivska djelatnost, socijalni kapital, odlučivanje i naređivanje u policiji, kako protiv terorizma, problemi narkomanije, ustavno pravo, političke stranke, etika, opojne droge, geopolitički položaj Republike Srpske, država i pravo, sajber kriminal, demokratizacija Bosne i Hercegovine i evropske integracije, te niz drugih tema iz oblasti politikologije, sociologije, defendologije, kriminologije, geopolitike, terorizma, civilnog društva itd. Urednik časopisa je dr Velibor Lalić, a glavni i odgovorni urednik je prof. dr Duško Vejnović.

Uputstvo za autore preuzmite ovdje. Uputstvo za citiranje (APA) preuzmite ovdje.

Defendologija, kao naučna disciplina o zaštiti, odbrani i bezbjednosti, nova je naučna disciplina, paradigma zasnovana na naučnom diskursu zaštita+odbrana=bezbjednost. Defendologija, prema Hegelovoj dijalektici, objedinjuje razvojne oblasti, uže naučne oblasti zaštitu, odbranu i bezbjednost u dijalektičko jedinstvo, u cjelinu. Ona kao takva ima univerzitetski nivo, dok su razvojne oblasti koje je konstituišu više stručnog, strukovnog karaktera. Pri tome treba imati u vidu da je bezbjednost jedna i nedjeljiva i nije konstituisana kao naučna disciplina. Ponerologija je nauka o izučavanju zla, ona je naš svetionik – kako otkriti prirodu zla, uzroke zla i razvoj zla? Dva grčka monaha, lologa dali su naziv ponerologija, grčki poneros = zlo, a proces geneze zla u skladu sa tim, nazvan je „ponerogeneza“. Naša skromna početna istraživanja trebaju nam omogućiti da savladamo zlo uz pomoć razumijevanja njegove prirode, uzroka i razvoja. Moralisti nas vijekovima savjetuju da razvijamo etiku i ljudske vrijednosti; oni se nalaze u potrazi za ispravnim intelektualnim kriterijumima. Bez obzira na napore koje su uložili, oni nisu bili u stanju da nadvladaju mnoge vrste zla koje vijekovima muče čovječanstvo i koje se u današnjim vremenima povećavaju do nezamislivih razmjera. Ponerolog ne želi da umanji ulogu moralnih vrijednosti i znanja na tom području; on bi radije da podupre to sa jednim, za sada potcijenjenim, naučnim znanjem, da bi se zaokružila cijela slika, kako bi se sve to bolje prilagodilo realnosti, te se tako omogućila i jedna efikasnija akcija na moralnom, psihološkom, društvenom i političkom planu. Ta nova disciplina, ponerologija, je tako primarno zainteresovana za ulogu patoloških faktora u porijeklu zla, pogotovo zato što bi jedna svjesna kontrola i nadzor na njima, na naučnom, socijalnom i individualnom nivou, mogli efikasno da uguše ili razoružaju te procese. Naša naučna misao i na osnovu nje borba ne proizilazi samo iz naših ideja, već iz jasne vizije o uzroku koji izaziva zlo. Ponerologija kao naučna disciplina proučava prirodu zla i složene procese njegove geneze, odakle otvara nove načine za suprotstavljanje njemu.

Ovaj rad se bavi socijalnim i estetskim faktorima popularnosti američkog filmskog vesterna kod jugoslovenske publike, počevši od sredine XX veka. Autor najpre propituje sociološke odrednice filmske publike i analizuje društvene uslove formiranja njenog ukusa. Za empirijsku bazu poslužila su istraživanja ukusa filmske publike, koja su vršena u Beogradu od pedesetih do osamdesetih godina. U tom periodu žanr vesterna se, uz avanturistički film, nalazio u vrhu popularnosti. Reč je o fazi pozapadnjačenja ili „amerikanizacije“ jugoslovenskog društva, koje je učinilo odlučan otklon od politike Sovjetskog Saveza.